bente na si belinda

habol pa.... :-)

2006-06-01T17:38:00.000+08:00

dahil nga hndi na ko nakakapagsulat dito sa blog, share ko na lang rin yung mga ibang nakasulat sa notebook ko... :-)

5.15.2k6
23:34
"Thank you Lord"

waw. even if things didnt work exactly the way i want them to, pinakita pa rin ni Lord ang "rainbow" pagkatapos ng ulan. :-) well, literally, di na umuulan ngyong araw na to. nakita ko na naman muli ang araw. :-)

di ko mapapalampas ang oras na to upang magpasalamat kay God. i thank Him for leading us to people who are really devoted to Him. iba rin ang dating kapag maraming nagshe-sharean about God's love. sinali ako nila apol sa devotion nila. :-) i thank God for the technology. hi-tech ang devotion text brigade. ang galing no. yung mga simpleng bagay like cellphone and unlimited text promo ay pwedeng-pwedeng magamit para magbalik ng kaluwalhatian sa Diyos.. :-)

tonight's topic was Isaiah 43:1-4. katuwa nga eh. bago pa man magbasa, umawit muna ng i could sing of your love. :-) hayun. marami akong napulot sa kanila. i agree with what aps said na mahal na mahal ng Diyos tayong mga anak Niya. galing. he knows us personally, and no matter what happens, He still knows where to lead us. kase He is in control of everything! kahit san pa man tayo pumasok o lumusot jan, hindi Niya tayo papabayaan. i also agree with queenie's devotion.. sabi niya, kung yung buhay nga ni Lord naialay Niya para sa atin, is there anything that He would withhold? wow. thank you God!

this afternoon, mejo depressed na naman ako., para bang naaasar ako sa sarili ko dahil simpleng bagay lang, pumalpak ako. plus, hindi pa ko napayagan mag-gym kaya feeling prisoner naman ako. mejo malungkot rin ako sa schedule of terms ko sa skul. matagal. kalungkot. sa totoo lang, hindi ko alam kung anong gagawin kanina. biglang nais kong i-fast forward ang lahat. mejo hindi ko kase ma-advance ang ibang subjects dahil sa mga pre-requisites nito.. plus, may ibang subjs pa na im already done with, pero ibang course code kaya baka ulitin ko.. pero eto ang prayer ko un accordance na rin with the devotion.. IF GOD WOULD LEAD ME TO IT, HE WILL LEAD ME THROUGH IT. i trust the Lord na Siya ang mag-aayos ng mga subjects ko. i believe that He would open the courses na maaari ko ng i-advance and tatanggalin Niya yung "persef and lasarets" because im already through with it. thank you God. i put my trust in You..

kambyo naman ako sa sinend ni Joy sa text. na-bless ako dito..

"what do you mean when you [said that you] trust God in everything? it means - to be at peace and [to be] still no matter how hard things are going. it is completely allowing Him to intervene and do things His way. amen."

waw. basta, i trust God in my life, na Siya yung magiging direction ko, forever!

right now im praying for a job. kahit part time lang. thank you Lord na to ngayon palang! tagaan na kase sa tuition fee. and as much as possible Lord, i pray for a work na related naman with my field sa polsci, para hindi sayang. yey! THANKS!

oh. one more thing to thank for... muling ngtext si ____. :-) grabeng katagalan no? pero ayos lang. tamang reply lang. im just happy in a way kase he still remembers kahit papano. though hindi ako ganun umaasa sa ngyon. prayers lang tlga. im still praying for him, no doubt dun. :-)

more of that next time. :-)

thank you Lord!

waw. so kmusta naman sakin?

2006-06-01T17:24:00.000+08:00

nyaks. antagal ko ng hindi nakapag-update ng blog na to. katulad ng nabanggit ko na dati, mas masaya ang magsulat sa notebook.. la lang.

so kmusta na ba si alps ngyon?

ayan. bagong mundo ulet. hehe. as if naman.

aralang walang hanggan ulet. :-)

gusto ko lang i-share dito yung ibang entry ko sa journal ko...

5.12.2k6
... i just want to [share] here ang Isaiah 55:8.. devotion ko this night. tama nga naman. our Lord has better thoughts than ours. actually, He has the BEST! ang galing. often times, as humans, gumagawa tayo ng sarili nating paraan and diskarte.. not knowing that GOD is in control. yax. patama yun saken. Thank you Lord.. i know that You are sovereign in everything. all i have to do is TRUST..

"..My thoughts are not your thoughts,
neither your ways My ways," declares the Lord.
"As the heavens are higher than the earth,
so are My ways higher than your ways and
My thoughts than your thoughts." Isaiah 55:8-9

BUTI NA LANG MAY DIYOS. :-)

liliw, laguna-- march 3-4, 2k6

2006-03-06T14:20:00.000+08:00

yax. i had the chance to visit my hometown sa liliw last week. wow. what an experience. it was my first time again after 4 years. first time to take the bus, and first time to bring apol with me. astig. natuwa naman ako dahil nag-enjoy siya sa lugar and nag-enjoy rin kame parehas dahil all of a sudden, parang nawala kame sa real world.

i am really glad to see the people again. yax. diko na nga kilala yung iba eh. nyahaha. nakita ko na naman mga insan ko. :-) mahal ko sila.

nakakita na naman kami ng mga puno at bundok. muling lumanghap ng masarap na hangin. ang ganda. ang sarap.

on the way to liliw, dumaan kame sa iba't-ibang bayan. muli kong nakita ang mga puno, ang mga bahaykubo, ang bukid, ang bundok.. wow. they reminded me of my Creator, again. these creations made me realize how beautiful our God is. maganda Siya kaya maganda ang mga creations niya. waw. what a unique God we have.

i praise Him everytime i see His creations. we often take them for granted, pero why dont we try to look beyond those things and thank the One who made them?

astig. i marked the date MARCH 3, 2006. favorite day ko. marami akong pinagpapasalamat sa araw na yan. first, yung experience sa laguna. second, bonding time with apol. and last, may mahalagang tao na isinilang sa araw na to.

view liliw pics at: http://pineapol.multiply.com/photos

to God be all the glory..

2006-03-01T20:58:00.000+08:00

whew. it's been a while since i last posted an entry. i've got a journal notebook na kase, courtesy of my very dear sister, apol. :-) sometimes, writing on a notebook is far more better than typing in a blog, kase you'll feel more passionate and emotional when it comes to writing..

hah.. ive been through everything ngayon. nyaks. lemme try to put them down. sana lang maalala ko lahat.....

hmm. february has been a busy month for me. aside from looking for my partner sa lovapalooza, (yak!), we became very busy in preparing for a post-valentine event ng youth sa church.. i also tutored yuni (a korean friend) for a short time. sayang. i feel sorry for her kase maybe she's expecting to learn more, pero i decided to quit (again. what's new with alps...) 'cause i think im becoming unfair to her... not giving her enough time and preparation in our classes... i miss her na nga. i hope she's not mad at me..

then, ayun. preparations. i really enjoyed our shooting. grabs. namimiss ko to.. i miss the youth.. and because of those shootings, naging mas close yung mga kabataan. waw. mahal ko kayo. lalo na sa mga boys naten. i love them. katuwa. they've got a humble heart. i pray that God would use them more for His own glory. mabuhay kayo!

the best yung video ni patch. im also proud of her. galing. astig. parang music video.. waw. it has inspired me more to continue doing this. feel na feel ko ye. :-) kakamiss!

then comes the big event. feb 26. hmm.. mejo kabado kaming mga leaders and mejo wala pang tulog yung iba. nyaks. im one of them. kaya naman pagdating ng event, ang panget ko na naman. haha... enough of me. basta, i thank the Lord for the success, and of course, for the message.. astig si Lord pag kumilos. i remember what kuya jing said, lalo na nung nawawalan na kami ng hope while having the practice (feb25)... "hindi naman natin ito itutuloy kung hindi na natin kasama si Christ eh"... waw. oo nga naman. ako, even if there were still many lapses sa practices, i can still feel God's favor upon us. we wont have boldness if He is not with us. kaya naman go na go kame the next day.

i thank God for everything. from the stage to the people who attended. sa mga nagtulong sa pagprepare ng food. sa mga tao sa registration. sa nag-ayos ng place. very very very warm and cozy ang place nten. :-) sa mga nagperform. sa mga prayers. sa tao sa sound system. sa nag-speak-- God bless you kuya avin!. sa mga nagparticipate sa video. sa nag-edit ng video-- God bless you ranjan!. sa mga ideas. sa creativity. sa wisdom.

and most of all.... sa source ng wisdom.

to You be all the glory and the prasies forever.

You will always be lifted up in our lives. we praise You Father.

memoirs of a geisha..

2006-01-28T16:17:00.000+08:00

ang bagong superstar sa pamilya.

hehe. mukhang haponesa. :-)

kakyutan ni beybi gerl

2006-01-27T11:27:00.000+08:00

hehe. i enjoy visiting this blog. pers op ol, akin kase to. and seken op ol, ang kyut pagmasdan ni beybi gerl. :-)

wow. to God be the glory.

2006-01-22T22:04:00.000+08:00

wow. whattadei. :-)

katuwa ang araw na ititch. first, it's sunday. la lang. thank you Lord for everything. thank you talaga. as in thank you. thank you ulet. i love you Lord.

next, nakita ko na ang bagong member ng aming pamilya. si baby eiger. cute. balbon. maganda. parang ako. haha. sana kulot rin. nyaks! joke lang. baka magalit utol ko. hehe. :-) she's truly a blessing to our family. thank you Lord.

hindi na ako ang only girl ni dad. may bago na siyang baby girl.. ang kanyang apo.. :-(

haha. ichokei. im happy to be a tita. hurei!

yak. baka tito?!

hehe.

next thing to thank for is my friends!!! yey. diche, gingin, malou, eni. wow. namiss ko kayo. thank you for visiting kanina. i miss mam barbs rin. hehe. wow. nakakatuwa, namis ko kayong kausapin. i really had a great afternoon with you guys. thanks dahil hindi pa rin kayo nakalimot. hurei!! thank you Lord for these great people.

next, thank you Lord kase nakapag-meeting na kame para sa Youth ng church. we're just so excited to work for You. we continue to pray that You would always be delighted in us.

and sige, let's thank the Lord na rin dahil nanalo si pacman today. hehe. hindi lang siya nanalo sa singing contest. :-)

LORD, i give you everything.

to GOD be the GLORY.

huwew. tambay ako.

2006-01-19T12:07:00.000+08:00

nyaks. i've been unemployed for exactly 50 days now. for the past days, andito lang ako sa bahay. feeling ko tuloy isa na ko sa mga cast sa loob ng bahay ni kuya, kulang na lang mga cameras. hindi rin kase ako gaanong nakakalabas. kahit bumili ng suka o chichirya sa labas, hindi ko ginagawa. nyaks. kaya tuloy kapag nakaalis-alis ako once in a while, tumutulo laway ko.

but on the other hand, i had the chance to take time and pay attention to these things na i tend to take for granted before. lalo pa't "busy" ako nun.

1. naaalagaan ko ang dad ko. -cool to. nung bata ako, ayaw na ayaw ko talaga ang maging "nurse" paglaki ko. but now, im turning to be one. haha. blood pressure dito, pulse rate doon, medicines, etc... :-)

2. nalilinis ko kwarto ko. --haha. my everdearest. kwarto para sakin. bodega para sa iba.

3. nakakapag-exercise ako. --nyaks. pangarap ko tlaga ang pumayat pa. dati, isang panaginip lang ang mkapag-ehersisyo sa umaga o kaya sa gabi. hanggang ngayon, hindi pa rin ako nakakatulog para mapanaginipan ito. puro idlip palang.

4. nakakapag-friendster ako. --isama mo na rin ang blog. huwaw. computer all day. except na lang pag kelangan ng mag-duty kay papa.

5. nakakasama ko ang cast ng noontime show. --everyday to. nyikes. kabisado ko na ang mga segmets nila. sa eat bulaga, MWF "kayang-kaya mo to", TTH naman, "todo knock-out" plus mr. pogi, bulagaan, pinoy henyo at laban o bawi na may bago ng format. minsan manood rin kayo ng wowowee.

6. nangungutya ako ng tibi komersyals. --well, i commend those commercials na "well thought"... yung iba parang napadaan lang and hindi patok. mas enjoy pang manood ng mga pang-uutong ito minsan, kaysa sa tunay na palabas.

7. movie marathon to the max-- ngayon ko lang na-appreciate ang mga movies sa hbo, cinemax, starmovies, at isama mo na rin ang cinema one. kahit korni pinapatos ko na rin.

8. nakakapag-save ako ng conditioner, gel, at hair cream. --kung paano ko to nagagawa, hindi ko na sasabihin. basta. secret ko to.

9. nalalaman ko kung ano ang gusto ko sa pyutyur partner. --nyaks. this may sound kerni pero totoo. huwaw. naeeksayt tuloy ako sa ibibigay ni Lord sa akin pagdating ng panahon. im very much willing to wait for him. masaya to pag nagkataon. im enjoying singlehood ngayon and i dont know how happy im gonna be when that time comes.

10. nakakapagmuni-muni ako at tumutulala. --dahil marami-rami akong free time, marami-rami rin akong mga naiisip. kung ano ano. at masaya to.

nyikes. cant wait for my 100th day of unemployment. wala pa kong balak magtrabaho ulet dahil gusto ko pang madagdagan ang listahan ko ng mga pwedeng mgawa ng isang tambay sa bahay.

ang tatak

2006-01-17T14:16:00.000+08:00

muli akong napadpad sa eskwelahan ko simula elementary hanggang highschool. feeling ko instant celebrity kase ako lang ang hindi naka-uniform. ganun talaga. malakas makahatak ng pansin.

ganun pa rin naman halos ang itsura, pero marami-rami na rin ang nagbago. wow. habang naglalamyerda ako sa loob, feel na feel ko yung mga oras na naka-uniporme pa ako, kasama ng mga kaklase ko, nag-aaral sa ilalim ng puno, tumatambay, naglalaro, kwentuhan.. pati yung feeling ng "natatakot" sa mga guro.

nagutom ako habang naglalakad-lakad kaya naisipan kong magpunta sa canteen. dalawa yung canteen sa skul namen. isang pang-hayskul, isang pang-gradeskul. naaalala ko, BAWAL DAW ANG MGA HAYSKUL SA CANTEEN NG MGA GRADESKUL, AT BAWAL RIN ANG GRADESKUL SA CANTEEN NG HAYSKUL.. kalokohan.

ang dami nga namang mga BATAS na nananakot sa atin nung bata tayo. pag naaalala ko yun ngayon, hay nako. natatawa na lang ako. katulad na lamang nung "canteen rule". kalokohan yun. pano kung crowded na sa hayskul canteen o kaya wala dun yung tipo mong kainin, titiisin mo na lang bang huwag kumain, huwag lamang umapak sa teritoryo ng canteen ng gradeskul? hay nako.

oo nga naman no.. naisip ko, nung nasasakop tayo ng isang institusyon, kabadong-kabado tayo. ewan ko lang sayo, pero nung bata ako, takot ako sa mga guro ko. parang ayaw kong magagalit sila sa akin, lalo na yung pag-iinitan ba.. siguro kase gusto kong magkaroon ng magagandang grades, pero di ako sipsip.

madaya lang. tayong mga estudyante, nakikilala pa naten yung mga guro naten kahit tumanda na tayo. may tatak sila sa utak naten. pero sila kaya, maalala pa nila tayo? siguro. kung may tatak ka rin sa utak nila. may dalawang klaseng tatak. isang maganda at isang masagwa.

yung magandang tatak siguro eh yung tipong umaangat ka sa klase, magaling ka sa subject, sipsip ka sa guro, binibilhan mo siya ng meryenda at nireregaluhan tuwing teachers' day at pasko. yung isang tipo naman ay yung mapang-insultong estudyante, mahilig manloko ng guro, hindi pumapasok at masamang damo ng klase.

wala yata akong naiwang tatak sa mga guro ko. yung iba nakikilala pako. yung iba hindi. ewan ko na lang kung pilit na nila akong kinalimutan o ano man. pero naaalala ko, may naiwan kakong tatak sa isang guro ko nung 4th year. hindi lang siya ordinaryong guro. assistant principal rin namin siya.

pinagalitan niya ko sa isang nakakatawang dahilan isang beses sa klase. after ng subject niya, nagpunta ako sa cr kasama ng dalawa pang kaklase. nag-usap kame tungkol sa nangyari. takang-taka kase ako kung masama ba yung nagawa ko. wow. pagbalik ko sa klasrum, may sinabi sa akin yung class president namin...

"alps, tawag ka ni mrs. _____ sa office niya"...

nyikes! bakit kaya?!

pagpasok sa office mabait pa ko...

"hi miss. bakit po?" (naka-smile ng may kaba)

"... i heard you sa cr kanina... blah blah.. gusto mo ipagsabi ko rin ito sa iba mo pang teachers?! blah... blah...."

kinabukasan, alam na ng ibang guro ang nangyari. wow.

kung may naiwan akong tatak sa kanya noon, bakit hindi niya ko pinansin nung napadpad akong muli sa skul na yun nung isang araw lang? siguro di na niya ko nakilala. baka nag-iba na yung mukha ko. niyahaha.

buti pa si manong sa canteen ng gradeskul. yung nagluluto ng hotdog. nakilala niya pa ko. astig siya. i spent my lunch time sa pwesto niya, kwentuhan galore. saludo ako sa mga katulad niya. nakikilala niya pa rin yung mga estudyanteng nag-aral doon. natuwa naman ako dahil may naiwan pala akong tatak sa kanya.

wow. kahit siya, may naiwang tatak sa akin. pag-uwi ko, may talsik ng mantika ng hotdog yung damit ko. tenkyu po kuya manong.

mare's night

2006-01-14T14:19:00.000+08:00

nakalimutan ko palang magkwento aobut sa mare's night nung december 29 pa. pambihira, nung isang taon pa pala yun. i wonder kung may nagbabasa ba nitong blog ko. wateber. darating rin ang panahong may magccomment dito. salamat sa iyo, kung sino ka man.

hayun. pers taym namin ni bechay magluto sa totoong buhay. oo, hindi talaga ako marunong sa kusina. ang alam ko lang ay magsaing at magprito ng itlog na kawawa.

menu for the night namin: spaghetti cherva, hotdog, at cheese sticks. huwaw. mahirap lahat lutuin yan in fairness.

astig si bechay. marunong na siyang magluto kahit papano. lalo pa't kung ikukumpara sa akin. yey. pwede na siyang gumawa ng pamilya. :-)

ako hindi pa. sa ngayon. haha. kaya ang hanap kong asawa ay dapat magaling sa kusina. elaborate ko nalang next time. gagawa ako ng entry para jan. huwaw.

masaya ang gabing ito. isang surpresa para kila chuchay at patchay. si bechay ang responsible kay chuch. ako naman kay patch. hindi niya alam na isang surpresa ito. at salamat sa kapitbahay naming nagsiwalat ng lahat. salamat at nasira ang surpresa.

pero naging maayos parin ang lahat. nagkaron kami ng konting games, gift-giving, at kung anu-ano pang supresa. huwaw.

salamat sa inyong tatlo mga mare. 9 months na tayo. huwaw. manganganak na.

it's about time

2006-01-14T14:06:00.000+08:00

it's about time. ketagal ko na ring hindi pa ulet nakapagsulat. andami ko sanang naiisip, pero nakakatamad magtype. susulatin ko na lang muna sa papel. abangan niyo na lang yung libro ko.

nung isang araw napanood ko yung kapitbahay naming sumali sa eat bulaga. laban o bawi. nakakatuwa naman. nasa tv siya. pangarap ko rin kaseng makita sa tv eh. o kaya marinig sa radyo. o kaya ma-publish sa dyaryo.

ang galing niya. umabot siya sa final three. habang pinapanood ko siya, naririnig ko yung mga kapitbahay naming kapamilya niya na nagsisigawan at naghihiyawan sa tuwa at eksaytment. huwew. nakaktuwa. kahit ako, na-eeksayt. at inaamin kong isa rin ako sa mga nagdadasal na sana siya ang umabot sa jackpot.

pero kung iisipin ko... ni hindi ko nga alam ang tunay na ngalan ng kapitbahay namin na yun. oo, nakikita ko siya halos araw-araw dito sa kalye namin, pero hindi ko naman siya nakakausap. hindi ko rin siya kabatian. pero nung nanood ako ng laban o bawi, nalaman ko yung totoong ngalan niya at doon ko lang naisip na hindi pala kame "close". hehe.

nanalo siya. siya yung umabot sa jackpot round pero hindi isang milyon yung napanalunan niya. tama lang. carry lang.

pag-uwi niya dito samin, narinig ko ang ibang mga kapitbahay na nakikipagkwentuhan sa kanya. ang lakas ng boses nila. parang gusto ko na nga ring makisali sa usapan nila, para naman nagkaroon ako ng chance makipag-usap sa isang "celebrity". kahit ng baranggay lang.

nung gabing iyon, instant tipar sa kanila. kinabukasan, ilang kahon ng beer ang nasa garahe nila. ayos.

sasali rin ako sa laban o bawi para magpaparty rin ako pagkatapos.

i can name all.

wagi!!!

2005-12-31T12:14:00.000+08:00

at last.. wow. before the year ends, nalaman ko na ang sagot sa tanong na sumulpot nung december 21, 2005 sa tipar kila stef.

sampung araw rin akong napuyat para dito.

some acknowledgements:

sa 4n classmates-- sa effort, at sa pagtulong na makuha yung sagot.

sa friendster-- sa bulletin board niya. dito ko na-post yung tanong na nakatawag pansin sa ilan.

sa blog na 'to-- where i can post the answer.

sa isang gradeschool friend-- jerome javaluyas. siya ang nagbigay ng kasagutan.wow. thanks talaga.

at kay MAJISA MARTIN. ang siyang inspirasyon ng lahat ng ito. miss na kita.

greatest christmas gift

2005-12-24T13:30:00.000+08:00

i've been thinking weird lately. parang pi-ne-pressure ko yata ang sarili ko. ang weird ko. feeling ko im becoming too late to do things on time. i became "emotionally" sick for the past few days and im glad im starting to move on.

ang hirap pala ng ganung feeling, specially if you're being hard on yourself. i acted weird, i thought weird, and worst... i hurt myself.

salamat sa mga taong nanjan. salamat sa concern ninyo. but you know what, na-realize ko na the greatest person na makakatulong sa akin is yung sarili ko rin. i need to love myself. well, i do. i really do. sa sobrang love ko sa sarili ko, i had set so much standards and qualifications that i forgot to appreciate what i have. ang weird. i dont like a person na sobrang perfectionist, but it turned out na i am a perfectionist myself... sa sarili ko pa.

ang galing ni Lord. on the brighter side of this situation, i have learned that i really cannot boast anything to Him. im not perfect.. so is everybody. we are designed this way and what we need to do is to accept our great points as well as our failures.

mahal kita sarili ko. the greatest gift i can give you is my appreciation. i love everything in me. my good points. my failures. without them, i cannot be "me".

*thanks dude for these points. ang dami kong napulot.*

krismas tipar kila stef

2005-12-22T13:01:00.000+08:00

ayan. nakita ko na muli ang mga friendships ko nung hayskul. kahit hindi lahat andun, ayos lang. sobrang namis ko kayo.

haha. salamat sa mga dala nating pagkain. nagkaroon tayo ng "dessert party". haha. muntik ng puro matatamis ang dalhin natin ah.

seryoso namis ko kayo. nakakatuwa, ang tagal na pala nating 'friends'. haha. parang si salvatierra, aka "cyst" na eleven years ko na palang kaibigan. i cant imagine.

andaming napag-usapan kahapon. news. updates. trivia. pero one thing remains a mystery...

ANO NA NGA PALA YUNG LAST NAME NI MAJISA?!!

pag alam mo, sabihin mo na sakin. kahapon pa ko hindi nakakatulog.

nyaks!

2005-12-17T12:13:00.000+08:00

nyaks!

minsan di ko na alam gagawin ko. natambak na pala.

pag ganito man, gusto ko na lang sabihin palagi ang salitang nyaks!

nyaks!

minsan pag may korning bagay, nasasabi ko nalang.... nyaks!

nyaks!

ang sarap pala ng singlehood. pag ganito man, gusto ko lang sabihing.. nyaks! nag-eenjoy ako.

nyaks!

may bago akong crush. pag ganito, nasasabi ko nalang.. nyaks!

nyaks!

lately parang may common factor yung nagiging tipo ko sa isang guy. nyaks!

crush ko si mig ayesa. crush ko si constantine ng american idol.

nyaks!

ang kerni ko na. nyaks.

muli tayong nagkasama...

2005-12-10T11:25:00.000+08:00

12.9.2k5 1:14am

dumating ka na muli. una mo na naman akong pinasaya nung bday ko. muli mo na namang binigyang kulay ang araw na yun. ewan ko ba kung bakit gustong-gusto kita. buong puso kong inaamin sa lahat na hindi buo ang taon ko kung hindi kita makakasama. oo, TAON. okey lang sakin kahit isang beses mo lang ako bigyan pansin sa isang taon. kahit isang beses mo lang ako dadalawin at bibigyan ng regalong isang taon kong hinintay.

nagpapasalamat ako sa Diyos dahil hinayaan Niyang magkakilala tayo. kilalang-kilala mo ko. i believe, hanggang ngayon, at habambuhay. masaya ako sa piling mo, specially last year. marami kang hinatid na ngiti sa mukha ko, at kagalakan sa puso ko. sinimulan mo yun nung hinayaan mo akong makasama ka nung bday ko. binigay mo halos ang buong araw mo para sa akin. masaya ako nun sobra, kahit akala mong hindi.

then after almost a week, binigay mo sa akin muli ang pagkakataong mag-enjoy sa araw na iyon, actually, gabi yun. salamat sa pagsama mo. walang kasing saya. iniiba mo talaga ang bawat araw ko. everyday is a normal day for me, but you certainly make the difference.

then comes another day. mga isang linggo rin yata ang nakalipas nun. hinayaan mo akong samahan ka sa isang gabi na espesyal para sa iyo.. siguro.. pinanood ko ang kagalakan mo. PROUD ako sayo nun, alam mo ba? di nga lang ako makakilos ng maayos dahil naiisip ko yung ibibigay mong araw bukas.. Finals ko kse, pero salamat pa rin sa maayos na mong pagsama hanggang sa pag-uwi. thank you for the wonderful night.

the next day, naglaan na naman tayo ng oras para sa isa't-isa. salamat dahil hindi mo 'ko pinapalungkot sa araw-araw. masaya ako ng sobra. binigyan mo pa ko ng regalo. it was simple pero hindi mo lang siguro alam kung paanong pinasaya ng simpleng regalo mo ang simpleng buhay ko. ang galing. magkasama tayo sa isang gabing punong-puno ng liwanag at kagalakan. salamat sayo. salamat dahil ipinadama mo sa akin ang mga yakap at mga halik mo. salamat.

hindi ko lang alam kung kelan mauulit ito. pero salamat dahil bawat taon alam kong makakapiling kita. salamat sayo, DISYEMBRE.. mahal na mahal kita. salamat dahil dumating na naman ang unang araw mo na nagbigay karagdagan sa buhay ko. salamat dahil every year dumarating ka.

marami akong masasayang moments with you. hinding-hindi kita ipagpapalit sa kahit na ano mang buwan. thanks for the cool and warm mornings that hug me, and to the cold but soft breeze that kisses me.

Disyembre na naman. i have exactly one month to be with you.. and your MEMORIES.

for the joys. for the pains.

thanks for everything. you will always be remembered.

babalikan kita...

2005-12-07T19:14:00.000+08:00

people definitely need some break. lalo na pag kelangan niyang mag-isip tungkol sa mga bagay-bagay. yung tipong kelangan niyang maghanda para sa isang malupit na desisyon.

kagaya ko. naadik ako sa pagkakaroon ng "break". may pinag-iisipan kase ako. nagpunta ako ng probinsiya ng dalawang araw. ang saya. ibang-iba ang ugali ng tao, ang paligid, ang hangin.. (hangin?!).. pero totoo, iba talaga doon..

dalawang araw nagprobinsiya, dalawang araw nagbakasyon, dalawang araw ng kapayapaan ng sarili. marami akong iniisip. andami kong dapat ayusin. sa dami ng iyon, diko alam kung pano magsisimula. ang sarap sa probinsiya. ang sarap mag-unwind sa isang very cool and awesome place.

everytime i see the majestic mountains, the fresh leaves of the branches, the feel of the soft breeze kissing my face... when i see the people, when i see the view of the city from the mountain top,.. i cant help but to think about God's mighty hands and thank Him for those unappreciated things.

siguro ganito lang talaga ako ka-amazed sa creation kase i tend to take them for granted kase existing na sila. yung tipong i wont even take time to stop and stare at those sovereign most-of-the-time unappreciated works of nature. ang ganda-ganda talga dun. parang gusto ko tuloy dun manirahan muna for a while.. or yung tipong nais kong pumasyal dun every now and then para tumambay, lalo na pag gusto kong mag-unwind. binabalak kong bumalik dun, at sa mga iba pang parte ng pilipinas. kahit mag-isa, gagawin ko yun. susulat ako ng mga awit, pagmamasdan ko ang paligid, haharanahin ang mga puno, sisigaw sa bundok, bubulong sa hangin at pilit na yayakapin ang malawak na kawalan hanggang sa mapukaw niya ang aking saloobin at hilig.

huwag kang mag-alala... babalikan kita..

bente na ko....

2005-12-02T19:33:00.000+08:00

huwaw! trulala hindi na ko bata. har har.. naging masaya naman ang berdey ko, unang berdey na hindi na ko estudyante. hehe. nagmamature-matyuran.

yesterday was awesome, thanks to my friends! yey! there were 3 celebrations...

1st....

salamat kila patchay at bechay! wohoo! eksaktong alas dose nagkaroon ng handaan. 6pieces of corned beef- pan de sal topped with number candels. instant keyk! thanks thanks!

2nd...

it was really nice of my kuya and ate to take me to italiani's.. kasama pa sila miko and dalvi... namis ko sila ng sobra..

3rd..

on our way home, tumawag si danier at nagtanong kung nasan ako. it was quite a long phone call and i was waiting for him to greet me. aba! wala man lang bati. i thought he forgot. pagdating ko sa bahay, andun siya with lauren, baby yna, rikki, teyps cd and cassette, and jet. huwaw. i didnt expect that. galing sobra. the effort! nakakaiyak. ako'y nahipo at nagalaw. ( i was touched and moved). cool. astig talga.

thank you Lord for everything. salamats sa mga prenships. you know my prayer, God. ngayon pa lang, SALAMAT.

mabuhay!

2005-11-16T09:47:00.000+08:00

okay sa olrayt!

panibagong daigdig. panibagong karanasan.

panibagong buhay...

panibagong pagkatao..

oo nga pala,

ako si belinda bermudez.

magkakilanlan tayo.